+31 (0)6 33043496 info@ikzegstop.eu

Ik mag je wel, maar dat mag eigenlijk niet

Ik zat op de middelbare school. Ik werd gepest door een groep meiden. Bij die groep hoorde ook een meisje dat bij me in de buurt woonde. Iedere dag deed ze mee met de pesterijen. Ze hielp me niet, dat deed eigenlijk niemand. Ik begreep dat niet. Was ik het dan niet waard om geholpen te worden?

Op een dag in de kerstvakantie kwam ik dat meisje tegen op straat. Ze wenste me een fijne kerst. Ik wist niet wat ik hoorde. Ze sprak tegen me. Zonder me uit te schelden of uit te lachen. Ze sprak gewoon rustig tegen me. Dat had ik nog nooit meegemaakt. Eigenlijk wist ik niet hoe ik moest reageren, maar ik wenste haar ook maar hetzelfde. Stel je voor dat ik niets zei of dat ik iets verkeerd zei, dan zou ze vast weer vervelend tegen me gaan doen.

Weet je wat ze toen zei? Ik vind jou eigenlijk best wel aardig. Ik mag jou wel, maar dat mag niemand weten. Want als ze dat horen, gaan ze mij ook pesten. Dus, ik wil eigenlijk best wel eens vaker met jou naar huis lopen of zo, maar dan wel langs een route dat ze ons niet zien. Maar je moet wel begrijpen dat ik op school niet anders tegen jou zal doen.

En zo gebeurde het…. na de vakantie zag ik haar op school en begon ze me keihard uit te lachen om mijn kleren. Ze ging zelfs de anderen opjutten. Ik keek haar aan en wist niet wat ik ermee aan moest. Ik heb maar gedaan wat ik altijd deed. Huilen en me zo snel mogelijk ergens verstoppen in dat grote schoolgebouw. Ik kon niet begrijpen dat iemand een ander zoveel pijn zou willen doen, als je die ander “mag”. Na school stond ze 2 straten verder op me te wachten. Ze deed of er niets was gebeurd. En ik deed dat ook. Want heel even had ik het gevoel dat ik er ook mocht zijn. Ook al was het dan maar even en ook al wist ik dat ik haar niet kon vertrouwen. Bij alles wat ik zei lette ik goed op wat ik zei en hoe, want ik wist dat ze het waarschijnlijk de volgende dag op school weer tegen me zou gebruiken.

Ook al is dat al een tijdje geleden gebeurd, het heeft mijn vertrouwen in andere mensen kapot gemaakt. Ik weet nooit wat ik aan iemand heb en ik ga er altijd van uit dat alles tegen me gebruikt zal worden. Zo heeft zij eigenlijk nog iedere dag invloed op mijn leven. Gelukkig weet ze dat niet. Maar ik vraag me wel eens af of zij ooit nog eens aan mij heeft gedacht? Dat meisje uit de buurt dat ze wel mocht, maar dat ze eigenlijk niet mocht mogen.

Meisje, 15 jaar